زندگی
واژه ای متروک
در نگاهم
نشسته ام
به دنبال روزنه ای
تا خورشید را ببینم
تنها تر از همیشه
به دنبال باد
و رقص آرزوهایم
می دوم
می گریم
تمام غم هایم را
و باز هم سراب ...
و آخر دست مرگ مرا از بازی تقدیر می رهاند
+
نوشته شده در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 16:45  توسط تنهانژاد
|