تبليغاتX
غنچه های فروردین - بی قرارم
واژه های غریبانه در غروب گاهان دل ...

                                                                                                  و  صبحگاه

                                                                                            لبریز از با تو بودن خواهم شد

                                                                                        واستشمام خواهم کرد

                                                                                     تمام با تو ماندن را

                                                                                  می نویسم

                                                                                روزهای نیامدنت را

                                                                             دریا می خروشد

                                                                          آسمان می نالد

                                                                       و من

                                                                   باز هم منتظرم

                                                                فردا روز توست

                                                            روزی آکنده از تمام مهربانی های تو

                                                         تنها مهربان من

                                                   ارتفاع مهربانی های تو را چه کسی پیموده است ؟!

   ***

خواهم رسید

   به درختی لبریز از شکوفه های گیلاس

       در بهاری ترین جمعه ی  دل

         خواهم خواند تمامی تمام خاطرات تنهایی را

           و روشن خواهم ساخت

             نگاه منتظرم را

              بر گوشه گوشه ی  آسمان هایی از با تو بودن

                 فریاد می زنم

                    می نالم

                      تمام بی تو بودن را

                       در روزگارانی دهشتناک

                         و تو

                            آسمانی ترینی

                              و من

                                            زمینی ترین

                               چگونه بشکنم

                           تمام فاصله های مانده ام را

                       مولای من !

                     فردا بهاری ترین روز دل من خواهد بود

                شعله زار "ندبه ام "

              شمعستان "کمیلم"

          شوق آباد "عهدم " 

       منتظرند

    ای سپید ترین معنی بودن

 طلوع فردا را با عشقی سرشار از امید با تو بودن آغاز خواهم کرد

تا هیچ غروبی نتواند حرفی از بی تو بودن را بزند

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم مرداد 1386ساعت 17:37  توسط تنهانژاد  |