بیا، تا شمیم ترنّم بماند دلم تازه با فصل پنجم بماند بیا، تا به یاد غزلهای آبی خیالم در آن سوی شب، گم بماند به صبح تماشا، بیا تا همیشه! غزل، عشق، آیینه، گندم بماند. دعا کردهام تا بهار ظهورت به لبهای مردم، تبسّم بماند! بگو، با دعایی که در انتظار است! نگاهم به آمین چندم بماند!؟ ××× غزلی از: استاد سید علی اصغر موسوی ×××× ××××××
